แมวยิงฟัง

                สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน หลายคนถามฉันว่าแมวยิงฟันเป็นใคร ฉันขอตอบทุกคนว่า ฉัน เป็น แมว แมวที่เคยยิงเจ้าฟันน้อยแสนสวย แมวที่กำลังนั่งเขียนบล้อกให้คุณๆท่านๆอ่านอยู่เนี่ย หลายคนอาจจะไม่เชื่อว่าฉันเป็นแมวไม่ใช่คน ฉันขอบอกทุกคนอีกทีค่ะ ว่าฉันเป็นแมว แมวที่ทำอะไรทุกอย่างๆที่คุณทำได้ แต่ฉันอาจจะไม่เหมือนแมวตัวอื่นๆสักหน่อย เพราะฉันไม่ใช่แมวที่ชอบแกล้งโง่เอาใจมนุษย์ เพื่อให้พวกมนุษย์คิดว่าตัวเองเป็นสัตว์ประเสริฐ ดีเลิศไปกว่าสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นๆ

                มาถึงตรงนี้แล้ว ถ้าคุณยังไม่เชื่อฉันอีกว่าฉันเป็นสิ่งทีชีวิตที่เรียกว่าแมว แล้วคิดว่าฉันเป็นไอ้มนุษย์ที่ชื่อว่าอันนาแล้วละก็ ฉันจะขอเล่าเรื่องราวชีวิตของฉัน เพื่อคุณจะกลับมาคิดใหม่ และรู้ได้แล้วว่าฉันเป็นแมว ไม่ใช่คน

                ฉันเกิดที่บ้าน โดยมีเจ้ามนุษย์หมอตำแยมาทำคลอดให้ ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าจะเกิดมายังต้องผ่านมือกระดากๆของพวกมนุษย์ด้วย เสียศักดิ์ศรีแมวชะมัด ฉันเป็นลูกตัวเดียวในท้องนี้  ความจริงก็มีพี่น้องอีก ๓ตัวนะ เป็นพี่หมดเลย พูดง่ายๆคือฉันเป็นน้องคนสุดท้อง ฉันตัวสีดำ สีดำคนเดียวในบ้าน ตัวอื่นเค้าสีอ่อนๆกัน แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก ก็แมวเหมือนกันละวะ

                 เมื่อฉันอายุเข้าตามเกณฑ์ที่มนุษย์เค้าตั้งไว้ให้ คุณนายและคุณแม่ก็ส่งฉันเข้าโรงเรียน ถือว่าเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงระดับหนึ่งในแวดวงแมวๆเลยทีเดียว ถึงแม้จะมีชื่อเสียงในแวดวงแมวแต่มนุษย์ก็เป็นเจ้าของอยู่ดี เมื่อเข้าเรียนฉันมักถูกครูมนุษย์ดุว่า บางทีก็ถึงขั้นตีเลยทีเดียว ฉันไม่เข้าใจเหมือนกัน กับการที่ฉันชอบวิ่งมันผิดตรงไหน และที่ฉันเบื่อที่สุดคือบทเรียนต่างๆที่ครูเขาสอนมา สอนให้ไหว้มนุษย์ จะสอนทำไมวะ ถ้ามึงน่านับถือกูก็จะไหว้มึงเอง เมื่อฉันไม่ไหว้เขา ฉันก็มักถูกว่า และอดกินขนมกลิ่นเหม็นๆ ที่พวกมนุษย์ผลิตขึ้นมาแล้วคิดว่าแมวจะชอบ ฉันขอบายล่ะตัวหนึ่ง เมื่อฉันเบื่อระบบการศึกษาที่สอนให้แมวหงอ สอนให้แมวกลัวคน สอนให้แมวไร้สมอง ฉันจึงขอแม่ลาออก ซึ่งแม่ก็ไม่ยอม แม่บอกว่าพี่ๆเขายังเรียนได้เรียนดีกัน เป็นไหมเมื่อถึงเวลาคุณนายมา พี่ๆเค้าก็จะได้กินขนมเยอะๆ อย่างนี้พี่ๆเค้าไม่อดตายหรอกลูก ฉันละไม่อยากจะเชื่อ ที่พวกพี่ๆเค้าทำที่แกล้งทำตัวเป็นมวโง่ ทำเป็นแมวน่ารัก ทำตามที่คุณนายสั่งทุกอย่าง โดยที่ตัวเองก็ไม่ชอบ ไม่มีความสุข ฉันละไม่เข้าใจพวกเขาจริงๆ จะทำอย่างนั้นไปเพื่อแลกอาหารเหม็นๆเหล่านั้นไปทำไม ศักดิ์ศรีลูกแมวหายไปไหนกันหมด

                เมื่อแม่ไม่ห้ฉันลาออก ฉันที่ไม่อยากจะกลับไปที่นั้นอีกแล้ว ไม่อยากกลับไปหามนุษย์น่าโง่ที่คิดว่าตัวเองเก่งอีกแล้ว ฉันจึงหนีออกจากบ้าน กลายเป็นเหล่าแมวเพนจร ที่น่ายกย่อง ในศักดิ์ศรีแมว ที่ไม่แกล้งโง่เป็นไอ้ลูกหง่างติดตีนคน

                 ฉันเป็นแมวพเนจร ที่คอยจับหนู จับปลากินเอาข้างๆถนน วันไหนเซ็งๆก็ไปจับจิ้งจกมากิน เอามาปรุงสักนิดเพื่อจะได้ดับกลิ่นคาว แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว ไม่ต้องง้อใคร ไม่ต้องแกล้งโง่ไปวันๆ

                  และแล้วฉันก็มาเจออันนา เพื่อมนุย์ของฉัน เจอโดยบังเอิญนั้นแหละ  อันนาเป็นมนุษย์คนแรกที่ฉันกล้าเรียกอย่างเต็มปากเต็มคำว่า เพื่อน อันนาเป็นมนุษย์คนเดียวที่คุยกันได้ เพราะมนุษย์คนอื่นๆชอบตกใจเวลาฉันพูด ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะตกอกตกใจอะไรกันนักหนา ทำกับมนุษย์เป็นสัตว์ชนิดเดียวที่พูดได้อย่างนั้นน่ะ จะบอกให้นะ สิ่งมีชีวิตทุกตัวก็พูดได้ทั้งนั้นแหละ แต่แค่มันแกล้งทำเป็นโง่เพื่อให้ไอ้มนุษย์โง่ๆอย่างคุณ คิดว่าตัวเองฉลาดที่สุดไง

                   ฉันทำทุกอย่างได้เหมือนคุณนั้นแหละ เพราะฉะนั้นเชื่อได้แล้วว่าฉันเป็นแมว